Przewód zasilający jest tak dobry, jak jego zakończenia. Od strony gniazdka to złącze pobiera prąd i przekazuje go do kabla, wraz ze swoimi stykami, zaciskiem i uziemieniem. Furutech oferuje tutaj podstawowy model ze swojej gamy złączy Schuko, wykonany z nieplaterowanej miedzi: idealny do zakończenia samodzielnie montowanego kabla zasilającego lub ponownego zakończenia przewodu, którego fabryczne złącza ograniczają przewodzenie.
FI-E11 (Cu) to wtyk w formacie Schuko CEE 7/VII, kontynentalnym standardzie uziemienia rozpoznawalnym po dwóch okrągłych bolcach i stykach uziemiających po bokach. Posiada certyfikat KEMA-KEUR (holenderskiej jednostki certyfikacyjnej) pod numerem 2076430.01, dla dwóch biegunów plus uziemienie, 16 A i 250 V. To nie jest gotowy przewód: to element przykręcany do końca luźnego kabla zasilającego, aby stworzyć własny przewód, albo zastąpić złącze w istniejącym przewodzie. Na drugim końcu, od strony urządzenia, łączy się go ze złączem IEC z tej samej serii, takim jak FI-11 (Cu).
Format CEE 7/VII jest typu E/F: złącze można podłączyć z uziemieniem zarówno do francuskiego gniazdka ściennego, jak i niemieckiego gniazdka Schuko.
Oznaczenie „(Cu)” odróżnia tę wersję od wariantów pozłacanych i rodowanych, wykorzystujących ten sam korpus. Tutaj przewodniki wykonano z tak zwanego eutektycznego stopu miedzi (kompozycji, która krzepnie jednorodnie, bez rozdzielania jej składników), pozostawionego bez powłoki, bez warstwy platerowania między miedzią a kablem. Miedź przewodzi lepiej niż typowe mosiądze i brązy stosowane w złączach, a nic nie oddziela jej tutaj od przewodnika. Ma to jednak realną konsekwencję: goła miedź z czasem pokrywa się patyną, czyli cienką warstwą utlenienia powierzchniowego, którą można w razie potrzeby usunąć, i pozostaje bardziej miękka niż styk rodowany. Wybór miedzi oznacza priorytet dla przewodzenia kosztem trwałości powierzchni.
Wszystkie części metalowe przechodzą dwuetapowy proces Alpha firmy Furutech. Pierwszym etapem jest obróbka kriogeniczna: elementy schładzane są do temperatury od -196 do -250 °C za pomocą ciekłego azotu lub helu, co reorganizuje strukturę metalu i uwalnia naprężenia wewnętrzne powstałe podczas produkcji. Drugim etapem jest demagnetyzacja pierścieniowa, usuwająca resztkowe pola magnetyczne pozostające w metalu. Furutech stosuje tę obróbkę w całej swojej gamie złączy, od modeli podstawowych po referencje high-end.
Przednia część korpusu wykonana jest z nylonu wzmacnianego włóknem szklanym, a obudowa z poliwęglanu. Zacisk jest dokręcany śrubami i utrzymuje kable o średnicy zewnętrznej od 6,6 do 16 mm, a do 20 mm przy użyciu dłuższych śrub. Od strony przewodników złącze obsługuje przekroje do 5,5 mm² (10 AWG), co pozwala na zastosowanie grubych kabli zasilających. Ta tolerancja ma praktyczną konsekwencję: przy bardzo grubym kablu lub kablu z dodatkową osłoną zaciskanie wymaga cierpliwości i pewnego chwytu. Całość mierzy 89,3 mm długości całkowitej, przy średnicy 39,3 mm i korpusie o długości 56,2 mm.
Montaż wymaga odizolowania kabla, podłączenia fazy, neutralnego i uziemienia do odpowiednich zacisków, a następnie dokręcenia obejmy. Jest to ingerencja w instalację sieciową: wymaga metodycznego działania, a w razie wątpliwości wsparcia elektryka. Złącze dostarczane jest bez przewodu, do samodzielnego okablowania. Cechą charakterystyczną Schuko jest brak polaryzacji mechanicznej: złącze można włożyć do gniazdka Schuko w obu kierunkach, bez narzuconej fazy i przewodu neutralnego. Osoby chcące zachować orientację polaryzacji sieci powinny oznaczyć kierunek podczas montażu i przestrzegać go przy podłączaniu.
Tak. Jego wtyczka CEE 7/VII jest typu E/F: można ją podłączyć z uziemieniem zarówno do francuskiego gniazdka, jak i niemieckiego gniazdka Schuko.
FI-E11 (Cu) stosuje się po stronie ściennej przewodu. Po stronie urządzenia łączy się go z konektorem IEC z tej samej rodziny, takim jak FI-11 (Cu), również z niemiedziowanego miedzi, aby zachować spójność, z wybranym przez siebie kablem luzem pomiędzy nimi.
To podłączenie do sieci: należy odizolować przewody, zachować fazę, przewód neutralny i uziemienie oraz prawidłowo dokręcić zacisk. Dla starannego majsterkowicza nie jest to nic trudnego, ale w razie wątpliwości lepiej powierzyć montaż elektrykowi. Złącze dostarczane jest bez okablowania.
Wszystkie trzy mają tę samą konstrukcję i różnią się jedynie wykończeniem powierzchni styków. Miedź (Cu) pozostaje niepowlekana, zapewniając bezpośrednie przewodzenie kosztem utleniania powierzchni z upływem czasu. Wersje pozłacane i rodowane dodają na stykach stabilną i twardą warstwę, bardziej odporną na korozję i zużycie, kosztem powłoki włączonej w ścieżkę przepływu prądu.
Z czasem pojawia się powierzchniowa patyna, jak na każdej gołej miedzi. Można ją wyczyścić i nie przeszkadza w działaniu styku. To świadomy kompromis związany ze złączem bez powłoki.
Do 5,5 mm² (10 AWG) po stronie przewodnika oraz średnica zewnętrzna kabla od 6,6 do 16 mm, zwiększona do 20 mm przy użyciu dłuższych śrub zaciskowych.
Stanowi on punkt wejścia. Powyżej znajdują się modele z korpusem wypełnionym tłumiącymi cząstkami węgla, a następnie referencje NCF, których korpus zawiera firmowy materiał tłumiący marki. FI-E11 (Cu) zapewnia najbardziej bezpośredni dostęp do technologii Alpha i czystej miedzi.
Alain
Znacznie lepsze niż podstawowe wtyczki dobrej jakości w rozsądnej cenie.
Komentarz z 22 czerwca 2022 — Doświadczenie z 6 czerwca 2022
